Co łączy buddyzm i chrześcijaństwo?

Różnice między dwoma tymi religiami znajdziemy w wielu aspektach, w szczególności obrzędowych, natomiast elementy obu tych doktryn są podobne w swoim wydźwięku. W tym tekście dowiemy się jakie są wspólne cechy i cele chrześcijan oraz buddystów.

Czynienie dobra najwyższą wartością

Każdego chrześcijanina oraz buddystę łączy podstawowa i pozytywna kwestia: nakaz miłości względem ludzi i świata. W obu doktrynach duży nacisk kładzie się na dobre uczynki względem bliźniego. Obie religie wytworzyły miejsca święte, niezliczone ilości pomników i malowideł, do których wierni mogą np. pielgrzymować. W chrześcijaństwie jest dziesięć przykazań Bożych, które mówią o tym, jak powinni zachowywać się wierni (np. nie cudzołożyć, nie kłamać, czcić rodziców i kochać bliźniego oraz święcić dzień święty). W buddyzmie obecne jest pięć przykazań według których powinni żyć buddyści. Nie wolno im: 1. Zabijać żywych istot, 2. Kłamać, 3. Kraść, 4. Dopuszczać się niedozwolonych stosunków płciowych, 5. Używać napojów odurzających. Obie religie miały swoich założycieli, bez których by się nie pojawiły. Obu Założycielom – Jezusowi i Buddzie – towarzyszyła historia o cudownych narodzinach. Obaj (w oczach wiernych) nie byli zwykłymi ludźmi. Jezus był Synem Boga, który zstąpił z nieba na ziemię. Budda, zanim narodził się jako syn króla Śuddhodany z grodu Kapilawastu, miał już za sobą tysiące żywotów, pełnych heroicznych wysiłków. Religie te nie nawołują swoich wiernych do nienawiści w stosunku do innych wyznań, co charakteryzuje je jako tolerancyjne.

Po co szukać sprzeczności, skoro wspólne wartości umożliwiają wzajemną życzliwość, wobec dążenia do realizacji dobra na świecie

Po tysiącach lat wojen religijnych i ciągłym prześladowaniu danych religii w konkretnych zakątkach świata warto przyjrzeć się religiom, które mają wspólne cele i nie chcą nawzajem siebie zwalczać. Usłyszałem ostatnio od znajomego buddysty, iż buddyzm podstawowe wartości ma dokładnie takie same jak chrześcijaństwo i wyznawcom tych religii łatwo jest się ze sobą dogadać. Podczas zgłębiania wiedzy na ten temat zauważyłem, iż jest to prawda, co zachęciło mnie do napisania tego artykułu.

„Unikać zła, czynić dobro i oczyszczać własny umysł – oto nauka wszystkich buddów. ” ~ Budda Siakjamuni

„Chrześcijaństwo jest samo w sobie tak pogodne, że napełnia posiadacza pewną skłonnością do śmiechu (…)” ~ Gilbert Keith Chesterton

Początki i rozwój

Chrześcijaństwo powstało wraz z nauką Jezusa. Nie spisywał on swoich nauk, zrobili to jego uczniowie po jego śmierci. Cztery ewangelie: Jana, Łukasza, Mateusza i Pawła stanowią podstawę Nowego Testamentu, czyli świętej księgi chrześcijan. Ponadto Chrześcijanie uznają także Stary Testament, bowiem Chrystus był prorokiem, Mesjaszem zapowiedzianym przez Boga w Starym Testamencie obiecanym wybranemu narodowi w przymierzu z Bogiem. Chrystus nie zapoczątkował nowej religii – przyszedł na świat, by dopełnić proroctwa sprzed wieków. Chrześcijaństwo stało się religią otwartą, nie ograniczało się już tylko do narodu wybranego. Podstawowe zasady wiary chrześcijańskiej zostały zawarte w dziesięciu przykazaniach, które Bóg objawił Mojżeszowi oraz w przykazaniu miłości, jakie przyniósł ludziom Chrystus.

Początki buddyzmu jako systemu sięgają V wieku p.n.e. Buddyzm jest wyznaniem raczej młodym, szczególnie jeśli porówna się go z judaizmem czy wierzeniami starożytnych. Buddyzm narodził się w Indiach i tam też zdobywał sobie pierwszych wyznawców. Budda, podobnie jak Jezus, nie spisywał swoich nauk, głosił je ludziom i nie dbał o ich uwiecznienie, stąd trudno dziś odtworzyć pierwotny kształt religii. Dopiero uczniowie Buddy zaczęli spisywać jego słowa i tworzyć konkretny system religijny. Pierwotna nauka twórcy buddyzmu ulegała przemianom, poszczególne plemiona nieco ją modyfikowały tak, aby odpowiadała miejscowym wierzeniom. Buddyzm opiera się na dążeniu do doskonałości jednostki, która musi podjąć się go samodzielnie. Podstawowym problemem w drodze do doskonałości, jest kwestia cierpienia.

Prawa w buddyzmie i reinkarnacja

Budda zdradził ludzkości cztery prawdy wyjaśniające sens cierpienia. Przede wszystkim celem ludzkiego życia jest oderwanie się od cierpienia. Jest to pierwszy etap doskonalenia się jednostki, odejście z kręgu wcieleń, czyli poziomy żądz cielesnych. Człowiek musi się wyzbyć ziemskich pragnień, namiętności, dążeń. Kiedy zdoła osiągnąć stan całkowitego uwolnienia od tego co ziemskie, popadnie w stan nirwany, nieograniczonej wolności. Życie ludzkie jest podległe wszechobecnemu prawu przyczynowości, które ustala sprawiedliwość, wymierzając kary za złe postępowanie i nagradzając czyny dobre. Tu pojawia się zagadnienie reinkarnacji. Karman oznacza etyczną wartość uczynków danej jednostki. Moralne postępowanie w życiu pozwala duszy ewoluować i osiągać coraz wyższe byty. Tym samym celem człowieka jest samodoskonalenie. Klasztory stanowią jedynie instytucje buddyzmu, bowiem żadne świątynie czy inne miejsca kultu nie istnieją, nie mają racji bytu, skoro nie oddaje się tam czci żadnemu bóstwu. Już za życia Buddy powstawały pierwsze gminy zrzeszające tych, którzy pragnęli spokoju i izolacji. Na ich bazie powstały później liczne klasztory, najpierw męskie, a potem też żeńskie.

Mateusz Kasprzak

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.